وجود احساس مهر و محبت میان زن و شوهران

از جمله عوامل اساسی و بسیار مهم برای یک زندگی پایدار و موفق وجود احساس مهر و محبت میان زن و شوهران می باشد. بدون شک تمامی زوجین مشتاق صمیمیت، شور و نشاط، اقدامات محبت آمیز و تعریف و تحسین یکدیگر می باشند. همگی آنان آرزو دارند در کنار همدیگر لحظاتی خوش و لذت بخش را داشته باشند. بدیهی است چنانچه زوجین در جهت تقویت صمیمیت و پرورش احساس مهر و محبت میان خود بی تفاوت باشند و یا گام برندارند، طولی نخواهد کشید که روابطشان دچار سردی خواهد شد و آنگاه لب به شکوه و شکایت خواهند گشود که شعله های شور و اشتیاق در همسرشان رو به افول و خاموشی نهاده است!

خانمها شیفته رفتارهای صمیمانه و مهر و محبت از ناحیه شوهرشان هستند و انتظارشان این است که این نیازشان از طرف شوهرشان تأمین شود. آنان دوست دارند در فضای مقدسی باشند، فضایی که تنها از آنِ آنان و شوهرشان باشد به نحوی که در آن لحظات شوهرشان فقط به آنان فکر کند. اما، زنی که پیوسته از شوهرش به دلیل اینکه رفتار محبت آمیز ندارد مرتب انتقاد می کند و یا از او انتقاد می کند که چرا احساسش را بر زبان جاری نمی سازد، فرصتی برای رفتار مهرانگیز و محبت مرد باقی نمی گذارد.

از طرف دیگر مردها نیز باید توانایی ابراز احساسات را بیاموزند و در خود تقویت کنند و صرفا همیشه در مقام حل مشکلات نباشند. آنان باید صادقانه ناراحتی و تألماتشان را ابراز نموده و همیشه در پی سرکوب احساسات در خود نباشند. آنان نباید با این بهانه که دارای مشغله ذهنی هستند از همسر و کانون خانوادگیشان فاصله بگیرند. مردها حتی اگر حرف چندانی برای گفتگو با همسرشان نداشته باشند وقتی به سخنان زن خود با دقت گوش می دهند، آنان این رفتار را به حساب توجه داشتن خواهند گذاشت و این موضوع برای خانمها بسیار مهم است.

در هر صورت زن و شوهر نباید به روابطشان بی توجه باشند. بها ندادن به مهر و محبت فی مابین و عدم ابراز آن نشانه بی احترامی و بی علاقگی می باشد. به معنای شاکر نبودن و بدین معناست که قدر آنچه را که داریم نمی دانیم و یا اینکه نسبت به آن بی توجه هستیم.

هم زن و هم مرد نیازها، امیال، خواسته ها، رؤیاها و عادتهایی از گذشته و برای آینده دارند. هر دو آنان به حمایت، مهر، عشق و توجه نیاز دارند. بنابراین در زندگی، چانچه زن و مرد روابط متعادلی داشته باشند آنان به ترکیب احساسات و رفتارهای خود خواهند اندیشید. ترکیبی که آمیخته ای از خواسته های طرفین در میان و مطرح باشد. در یک رابطه زناشویی متعادل زن و مرد مهربان و دلسوز هم خواهند بود. آنان از عزت و حرمت نفس نیز برخوردار می باشند. در یک رابطه زناشویی محبت آمیز ترکیب ایده آلی از توجه به خود و همسر و حسن نیت وجود خواهد داشت. برخی از خانمها و آقایان نه نسبت به خود احساس خوبی دارند و نه در برخورد با همسرشان حسن نیت خانواده و تربیت / نکته ها

نشان می دهند. آنان دقیقا خواسته های خود را نمی شناسند و یا اصولاً اقدامی برای تحقق خواسته های خود و همسرشان از خود نشان نمی دهند. آنان از آنجایی که نسبت به خود احساس خوبی ندارند نمی توانند در برخورد با همسرشان حسن نیت و توجه کافی داشته باشند. به همین دلیل مرتب جنبه های منفی همسر و روابط خود را پیش چشم دارند. بنابراین همه گاه سرزنش کرده و شاکی هستند. این دسته افراد لازم است نسبت به همسر خود حسن نیت داشته، لغزشهایشان را بخشیده و به طور کلی او را درک کنند. آنان در ابتدا باید خودشان را دوست داشته باشند و برای خودشان احترام قایل شوند در غیر این صورت قادر نخواهند بود تا دیگران را دوست بدارند و به آنان احترام بگذارند.

برخی از زنان در برخورد با شوهرشان حسن نیت فراوانی دارند اما بالکل به خودشان بی توجهند. این خانمها با رفع نیاز و خواسته های دیگران به احساس بهتری دست می یابند. آنان مهربان هستند و بی آنکه بدانند با رسیدگی به دیگران و برآورده ساختن خواسته های آنان کاستیهای درون خود را پر می کنند. آنان به شوهر خود رسیدگی می کنند اما از نیازها و خواسته های خود غافل می مانند و اغلب بر این گمانند که راه و چاره دیگری وجود ندارد و بدین ترتیب خود به خود ناتوانیشان را می پذیرند. بر عکس، برخی از خانمها از خود به طرزی خوب و عالی مراقبت و توجه می نمایند اما در برخورد با شوهرشان فاقد این خصلت و حسن نیت می باشند. آنان مدام در این فکر هستند که شوهرشان رفتاری غیر منصفانه داشته و بی فکر و بی ملاحظه است. اما کسی که به خود توجه دارد لاجرم باید به دیگران و شوهر خود نیز مهر بورزد و او را دوست بدارد. این دسته باید آگاه باشند که شوهرشان نیز بیشترین سعی و تلاش را مبذول می دارد تا در حدی عالی ظاهر شود و بهترین زندگی را برای همسر خود فراهم آورد.

یک زن و یا مرد باید مدبر، مطمئن، متوجه و همکار و معاون در روابط زناشویی باشند. آنان لازم است به روابط زناشویی خود علاقه و دلبستگی نشان دهند و از محبت و علاقه به خود و حسن نیت در قبال همسرشان برخوردار باشند. اگر هم زن و هم مرد صرفا متوجه و شیفته خود باشند و در قبال همسرشان محبت و حسن نیت نداشته باشند در شرایط اختلاف و تنش به زندگی خود ادامه خواهند داد. حال آنکه زن و مرد باید نیازها و علایق یکدیگر را شناخته و رفتارهای نامطلوبی را که قابل برطرف کردن است، حل و برای آنهایی که به نظرشان غیر منطقی می آید چاره اندیشی نمایند. البته گاهی نیاز و رفتار همسر به نظر طرف دیگر غیر منطقی می آید اما با بررسی و اندیشه بیشتر و دوری از تعصب بی جا و کنار گذاشتن علایق شخصی، چه بسا بعدا منطقی باشد. به طور کلی هم زن و هم مرد باید بتوانند ترکیبی مطلوب از خواسته ها و رفتارها و نیازهای خود را بوجود آورند. البته باید توجه داشت با راهنمایی و توصیه و پند و اندرز مستقیم نمی توان ترکیب مطلوبی از احساسات و رفتارها ساخت. یک مرد نیازی به راهنمایی، پیشنهاد، گوشزد و یا اصلاح از طرف زن خود ندارد و یک زن بیش از هر چیز به توجه و محبت بیشتر نیازمند است. به عبارت دیگر برای تحکیم پایه های زندگی و روابط زناشویی و ایجاد صمیمیت افزونتر خانمها به مهر و محبت بیشتر و آقایان به راهنمایی کمتر نیازمندند. هر دو آنان باید در راه بسط این صمیمیت جدی و کوشا باشند.